تو مثل راز پاییزی و من رنگ زمستانم چگونه دل اسیرت شد قسم به شب نمیدانم

همه نوشته هام تقدیم به تنها بهونه زندگیم

 
دکتر علی شریعتی
نویسنده : برگی از پاییز - ساعت ٧:۱۱ ‎ق.ظ روز پنجشنبه ۱٧ دی ۱۳۸۸
 

به نظاره آسمان رفته بودم
گرم تماشا و غرق در این دریای سبز معلقی که بر آن ،
مرغان الماس پر
ستارگان زیبا و خاموش ،
تک تک از غیب سر می زنند و دسته دسته
به بازی افسون کاری شنا می کنند .


                                       آن شب نیز ماه با تلالؤ پر شکوهش 
                                       که تنها لبخند نوازشی است 
                                       که طبیعت بر چهره ی نفرین شدگان کویر می نوازد ، 
                                       از راه رسید و گل های الماس شکفتند 
                                       و قندیل زیبای پروین - که هر شب ، 
                                       دست ناپیدای الهه ای آن را از گوشه ی آسمان ، 
                                       آرام آرام به گوشه ای دیگر می برد - سر زد .


                                                                              و آن جاده ی روشن و خیال انگیزی که 
                                                                              گویی یک راست به ابدیت می پیوندد ! 


 
 
من میروم
نویسنده : برگی از پاییز - ساعت ٦:۱٤ ‎ق.ظ روز چهارشنبه ۱٦ دی ۱۳۸۸
 

من میروم..

اما رسمی سبز به یادگار میگذارم...

که بماند...

 

 رسمی سبز که یادآورپایان آشفتگی ام باشد و...

شوریدگی وصالم...

 

من میروم...

اما دلم را با همه شوریدگی...

عشق.... 

صداقت به جا می گذارم...

که بماند...

 

از خانه دل تو می روم...

هرچند جای دیگری خانه ندارم...  

خانه ام را می گذارم که بماند...

 که یادآور کانون مهرم به تو باشد...

غریب می روم


 
 
خداحافظ
نویسنده : برگی از پاییز - ساعت ۱۱:۳٦ ‎ق.ظ روز سه‌شنبه ۸ دی ۱۳۸۸
 

رفتى
     
بدون ِ خداحافظى
اما دلم نشکست!
چون می‌دانستم
                     «دلى از سنگ بباید به سر ِ راه ِ فراق»

رفتى
      
و حسرت ِ آن نیم نگاه ِ آخر بر دلم ماند
اما دلم نشکست!
چون می‌دانستم
                     «روى ار به روى ما نکنى حکم از آن تُست»

رفتى
و سراغم را هم نگرفتى!
اما دلم نشکست!
چون می‌دانستم
                      «نه عجب که خوبرویان بکنند بى‌وفایی»

می‌دانی از چه دلم شکست؟
از این‌که وقتى می‌رفتى باران می‌بارید!
با خودم گفته بودم که بعد از رفتنت  

             بدون آنکه ببینى 
             بدون ِ آنکه کسى ببیند 
                                 خاک ِ راهت را سرمه‌ی چشمانم کنم 
                                 اما اشک ِ آسمان رد ِ پایت را شست و رفت!

با خودم گفته بودم که بعد از رفتنت
           
بوی بودنت را در آغوش می‌گیرم
                                باران آن را هم شست و رفت

حالا من مانده‌ام و
           کاسه‌ی آبى که آورده بودم پشت ِ پایت بریزم!


 
 
... می دانی ؟
نویسنده : برگی از پاییز - ساعت ٩:۱٤ ‎ق.ظ روز دوشنبه ۳٠ آذر ۱۳۸۸
 

   بی تو اما عشق بی معناست ، می دانی؟

   دستهایم تا ابد تنهاست ، می دانی؟

   آسمانت را مگیر از من ، که بعد از تو
 
   زیستن یک لحظه هم ، بی جاست ، می دانی ؟

   هر چه می خواهیم – آری – از همین امروز

   از همین امروز ، مال ماست ، می دانی؟

   گرچه من ، یک عمر همزاد عطش بودم

  روح تو ، هم سایه دریاست می دانی؟

   دوستت دارم!» - همین ! – این راز پنهانی

   از نگاه ساکتم پیداست ، می دانی؟
 

   عشق من ! – بی هیچ تردیدی – بمان با من

   عشق یک مفهوم بی « اما» ست ، می دانی؟


 
 
گل من گریه نکن ...
نویسنده : برگی از پاییز - ساعت ۸:۳۱ ‎ق.ظ روز دوشنبه ۳٠ آذر ۱۳۸۸
 

           گل من گریه مکن 
           که در آینه ی اشک تو غم من پیداست 
           قطره ی اشک تو داند که غم من دریاست

            گل من گریه مکن 
           سخن از اشک مخواه که سکوتت گویاست 
           از نگه کردنت احوال تو را می دانم
           دل غربت زده ات 
           بی نوایی تنهاست
           من و تو می دانیم 
           چه غمی در دل ماست

           گل من گریه مکن 
           اشک تو صاعقه است 
           تو به هر شعله ی چشمان ترم می سوزی 
           بیش از این گریه مکن 
           که بدین غمزدگی بیشترم می سوزی 
           من چو مرغ قفسم 
           تو در این کنج قفس بال و پرم می سوزی

            گل من گریه مکن 
           که در ایینه ی اشک تو غم من پیداست 
           قطره ی اشک تو داند که غم من دریاست 
           دل به امید ببند نا امیدی کفرست 
           چشم ما بر فرداست 
           ز تبسم مگریز 
           در دندان تو در غنچه ی لب زیباست

           گل من گریه مکن ...


 
 
باور کن
نویسنده : برگی از پاییز - ساعت ۸:٢٠ ‎ق.ظ روز دوشنبه ۳٠ آذر ۱۳۸۸
 

باور کن ، صدامو باور کن
صدایی که تلخ و خسته ست
باور کن ، قلبمو باور کن
قلبی که کوهه اما شکسته ست


 
 
خسته ام ...
نویسنده : برگی از پاییز - ساعت ٧:٢٤ ‎ق.ظ روز دوشنبه ۳٠ آذر ۱۳۸۸
 

خسته ام از حبس دیوار و قفس ... 
خسته ام از حجم سنگین نفس


خسته ام از ابر و باران و غبار ...
از طلوع و از غروب این دیار


خسته ام از دیدن هر منظره ... 
از طبیعت در درون پنجره


خسته ام از رفت و آمدهای دور ...
از کویر و دشت و صحرا و عبور

خسته ام از خستگی و سادگی ...
خسته ام از عشق و از ساده دلی


 
 
شعر کوتاه
نویسنده : برگی از پاییز - ساعت ۸:۱٠ ‎ق.ظ روز یکشنبه ٢٩ آذر ۱۳۸۸
 

غرق تـرانه می شوم از نگاه گاه گاه تو
کاش خانه ای بنا کنم در حوالی نگاه تو


 
 
برگ پاییزی
نویسنده : برگی از پاییز - ساعت ٦:۱٩ ‎ق.ظ روز یکشنبه ٢٩ آذر ۱۳۸۸
 

برگ سبزم که به پاییز گرفتار شدم
خش خشی در گذر مکتب دیدار شدم 
  
 
غصه ام در حد و اندازه دلدار نبود
قصه کودک بدخواب دغلکار شدم
 
 
من که روزی به جنون درس جنون میدادم
روزگاریسـت که در بند جنون خـوار شدم

 
 
قصه
نویسنده : برگی از پاییز - ساعت ٦:٠٩ ‎ق.ظ روز شنبه ٢۸ آذر ۱۳۸۸
 

 تو از کدوم قصه ای که خواستنت عادته 

 نبودنت فاجعــــــــه بودنت امنیتــــــــه

 تو از کـدوم سرزمین تو از کـدوم هوایی

که از قبیلـه ی من یه آسمون جدایـی


 
 
مرگ قو ...
نویسنده : برگی از پاییز - ساعت ۱۱:۱۱ ‎ق.ظ روز پنجشنبه ٢٦ آذر ۱۳۸۸
 

شنیدم که چون قوی زیبا بمیرد فریبنده زاد و فریبا بمیرد
شب مرگ تنها نشیند به موجی ، رود گوشه ای ، دور و تنها بمیرد


در آن گوشه چندان ، غزل خواند آن شب ، که خود در میان غزل ها بمیرد
گروهی بر آنند که این مرغ شیدا ، کجا عاشقی کرد ، آن جا بمیرد


 
 
انتظار
نویسنده : برگی از پاییز - ساعت ۱٠:٤٥ ‎ق.ظ روز پنجشنبه ٢٦ آذر ۱۳۸۸
 

     ای معنی انتظار ٬ یک لحظه بایست

                دیوانه شدن به خاطرت کافی نیست؟

                              یک لحظـه بایسـت و یک جملـه بگو 

                                            تکلیف دلی که عاشقش کردی چیست؟


 
 
مادر ...
نویسنده : برگی از پاییز - ساعت ۱٠:٢۱ ‎ق.ظ روز پنجشنبه ٢٦ آذر ۱۳۸۸
 


          بر سر سنگ به نزدیکی آب
          مرغکی گرم عبادت
          سر یک پای ستادست، دعا میخواند
          پر این مرغ سپید است 
          سینه اش پاک زکین 

          به چنین پاکی و خوبی به خدا مادرم است این ،
          از رهی دور رسیدست و مرا میخواند.


 
 
بیا برگردیم ...؟؟؟
نویسنده : برگی از پاییز - ساعت ٦:٤۱ ‎ق.ظ روز پنجشنبه ٢٦ آذر ۱۳۸۸
 

 

     رسم این شهر عجیب است بیا برگردیم

                                   قصد این قوم فریب است بیا برگردیم         

     آنکه یک روز دل به نگاهش داشتیم

                                       خنده اش سرد و غریب است بیا برگردیم    

     عشق بازیچه شهر است ولی در ده ما

                                  دختر عشق نجیب است بیا برگردیم          

 


 
 
زندگی
نویسنده : برگی از پاییز - ساعت ٦:۱٩ ‎ق.ظ روز پنجشنبه ٢٦ آذر ۱۳۸۸
 

 

       

             زندگی چون شاخه گلی ست پر از برگ و پر از خار و پر از گل

             یادمان باشد

             یادمان باشد اگر شاخه گلی را چیدیم

           عطر و خار و گل برگ

همه همسایه دیوار به دیوار هم اند .


 
 
غم عشق
نویسنده : برگی از پاییز - ساعت ٢:۱۱ ‎ب.ظ روز سه‌شنبه ٢٤ آذر ۱۳۸۸
 

گرچه ای دوست غرور دلت احساس مرا درک نکرد

آفرین بر غم عشقت که مرا ترک نکرد  


 
 
دل غمناک
نویسنده : برگی از پاییز - ساعت ۱:٤٥ ‎ب.ظ روز سه‌شنبه ٢٤ آذر ۱۳۸۸
 

  

دل هیچ کس نمی سوزد برای حال غمناکم

مگر سوزد همان شمعی که می سوزد سر خاکم 


 
 
مرگ بر من ...
نویسنده : برگی از پاییز - ساعت ۱:۳٤ ‎ب.ظ روز سه‌شنبه ٢٤ آذر ۱۳۸۸
 

هر چه بر من گذشت حقم بود

من از این بیشتر سـزاوارم

تو گناهی نداری ای زیبا

مـــــــرگ بر من که

دوستت دارم   


 
 
وفای شمع ...
نویسنده : برگی از پاییز - ساعت ۱:۳٠ ‎ب.ظ روز سه‌شنبه ٢٤ آذر ۱۳۸۸
 

                  وفای شمع را نازم که بعد از سوختن

                                      به صد خاکستری در دامن پروانه میریزد

                  نه چون انسان که بعد از رفتن همدم

                                گل عشقش درون دامن بیگانه میریزد


 
 
به یاد خدا باش که خدا همیشه با توست ...
نویسنده : برگی از پاییز - ساعت ۱٢:٠٠ ‎ب.ظ روز سه‌شنبه ٢٤ آذر ۱۳۸۸
 

به یاد داشته باش

هر وقت دلتنگ شدی به آسمان نگاه کن

کسی هست که عاشقانه تو را مینگرد و منتظر توست.

اشکهای تو را پاک میکند و دستهایت را صمیمانه میفشارد.

تو را دوست دارد فقط بخاطر خودت 

و اگر باور داشته باشی می بینی ستاره ها هم با تو حرف میزنند.

                     باور کن که با او هرگز تنها نیستی . 


 
 
یک اتفاق
نویسنده : برگی از پاییز - ساعت ۱۱:٥٢ ‎ق.ظ روز سه‌شنبه ٢٤ آذر ۱۳۸۸
 

یک اتفاق

             آن هم از نوع ساده اش

                                           مرا با چشمهایت آشنا کرد

انگار دیگر اتفاقها مواظب هستند

                                        دیگر نمی افتند

                                                           تا من دوباره چشمهایت را ببینمدل شکستهدل شکستهدل شکسته